Մի հարուստ մարդու կին հիվանդանում է։ Տեսնում է մահը մոտենում է,  կանչում է իր մինուճար աղջկան, ասում է.

Մի օր 7-րդ դասարանցի Աշոտն այնպիսի ուժով փակեց երկրաչափության դասագիրքը, որ այնտեղ  ապրող երկրաչափական պատկերները դես ու դեն գլորվեցին և  իրար հրմշտեցին։

Շատ-շատ տարի առաջ Ճապոնական ծովի ափին մի ջահել ձկնորս է լինում, անունը՝ Ուրաշիմա։ Մի լավ ու բարի տղա է լինում Ուրաշիման և հմուտ ուռկան ու կարթ գոող։

Կրիան,որ արդեն չգիտեր  իր տարիքը,բայց գիտեր ձու ածել`որոշել էր  ծովը հատելով ափ հասնել: Նա մինչև հիսունը հաշվել գիտեր և դրանից ավելին հարկ չէր ունեցել սովորել:

Ժամանակով Մարկո անունով մի հարուստ վաճառական կար,սրանից ժլատ մարդ չկար: Ոնց է լինում,մի անգամ գնում է ման գալու,ճամփին մի ծեր մուրացկան է տեսնում։

Մի ժամանակ մարդ է եղել Կապիկը,

Բայց կեղտոտ է միշտ էլ եղել շապիկը,

Որովհետև ներկարար է նա եղել:

Կար մի տղա, որի անունը Ֆիլիպ էր։ Մի օր երեխաները դպրոց էին գնում, Ֆիլիպը՝ նունպես։

Գլխարկը դրված էր զարդասեղանի վրա, իսկ կատու Վասկան հենց զարդասեղանի կողքին էր։