Ես մի փոքրիկ
Եղբայր ունեմ,
Կարգին չի խոսում,
- Լա-լա, տա-տա,-
Ւբր ինձնից
Գնդակ է ուզում։

Արի՛, ի՛մ սոխակ, թո՛ղ պարտեզ մերին,

Տաղերով քուն բե՛ր տղիս աչերին.

Բայց նա լալիս է․ դու, սոխակ, մի՛ գալ,

Իմ որդին չուզե տիրացու դառնալ։

Մի օր Չըղջիկն ու Ճայն եկան
Թե՝ ե՜կ դառնանք վաճառական:
Ասին ու խելք-խելքի տըվին,
Հավան կացան, պայման դըրին.
Բայց՝ արի տես... որ փող չունեն:

Այբուբեն չէ սա,

Բերդ է անմատույց,

Գանձ է աննվաճ:

Թռչեի՜ մտքով տուն,

Ուր իմ մայրն է արթուն

Սպասում իր որդուն՝

Անհանգիստ ու անքուն։

Նավապետ եմ

Քաջ ու գիտակ,

Ունեմ փայլուն հեռադիտակ:

Դու այսօր այնքան մաքո՜ւր ես, Մասի՜ս,
Գույներդ այնպես ջի՜նջ են, նրբերա՜նգ,
Ասես չես նյութված քար ու ավազից,
Այլ ջրաներկով գծված ես բարակ:

Փոս ենք փորում,
Ծառ ենք տնկում
Ուրախ երգով ու կանչով,
Որ մեծանա
Ու ճյուղեր տա,
Ծածկվի սիրուն կանաչով։