Քիթիկը շատ, շատ էր տխուր,

Բերանն ասաց.

-Ինչու՞ ես լուռ:

Քիթիկն ասաց.

-Ինչքա՞ն մնանք թե դու, թե ես այսպես մենակ:

Կթռնեմ օդ,

Կախարդի մոտ,

Կասեմ` կախարդ,

Ինձ դարձրու զարդ,

Քամի

Քամի, քամի, այ քամի,

Քեզ անձրևը ի՞նչ կանի,

ՄԱՆԿԱՊԱՐՏԵԶԻ ՃԱՄՓԱՆ

Մայրիկս մի առավոտ

Ամուր բռնած իմ ձեռքից,

ճանապարհով անծանոթ

Մանկապարտեզ տարավ ինձ: 

Նվերների տոպրակն ուսին

Արջ ապերը մութ ու լուսին,

Դարծած պապիկ ձյունամորուս,

Քարանձավից իր ելավ դուրս,

Հյուր գնացինք երեք հոգով,
Երեք հոգով,
Երեք հոգով:
Սեղան բացին երեք լոբով,
Երեք լոբով,
Երեք լոբով:

Քամի

Քամի, քամի, այ քամի,
Քեզ անձրևը ի՞նչ կանի,
Կանաչ դաշտում դու խաղա,
Աղացն ալյուր թող աղա,
Որ ալյուրից սպիտակ
Տատը թխի կարկանդակ:

Սիրում եմ քեզ, կովի եղջյուր,

Ամուր ես դու և մի քիչ սուր,

Բայց շատ ափսոս, որ խեղճ կովին

Չես պաշտպանում բոլորովին:

Սիրում եմ քեզ, այծի եղջյուր,