Sidebar

բանաստեղծություններ

Այս ձեռքերը` մո՜ր ձեռքերը,
Հինավուրց ու նո՜ր ձեռքերը...
Ինչե՜ր ասես, որ չեն արել այս ձեռքերը...
Պսակվելիս ո՜նց են պարել այս ձեռքերը`
Ի՜նչ նազանքով ,
Երազանքո՜վ՜:
Ինչե՜ր ասես, որ չեն արել այս ձեռքերը...
Լույսը մինչև լույս չեն մարել այս ձեռքերը,
Առաջնեկն է երբ որ ծնվել,
Նրա արդար կաթով սնվել:
Ինչե՜ր ասես, որ չեն արել այս ձեռքերը...
Զրկանք կրել, հոգս են տարել այս ձեռքերը

Այս գարնան հետ, այս ծաղկունքի,

Այս թռչնակի, այս առվակի,

Հետն այս երգի ու զարթոնքի

Բացվեց լեզո՜ւն իմ մանկիկի:

ՈՒ թոթովեց բառ մի անգին

Հայկյան լեզվից մեր սրբազան,

Ասես մասունք հաղորդության

Դիպավ մանկանս շրթունքին...

- Լսի'ր, որդիս, պատգամ որպես

Սիրող քո մոր խո՜սքը սրտանց,

Այսօրվանից հանձնում եմ քեզ

Իմ դղյակը

Կարմիր նուռն է,

Իմ դեմ բաց է

Նրա դուռը:

Կեղևի մեջ

Ամեն հատիկ

Ինձ թվում է

Սիրուն զատիկ:

Փոքրիկ նուռ է,

-Ինձ ասում են.- Ժիր մեղու,

Հանգիստ չունես քո տեղում…

Ես ասում եմ. –Ճիշտ է այդ,

Գործս սիրում եմ ես շատ,

Ամբողջ օրը զով օդում,

Թփից թուփ եմ թռչկոտում,

-Ես խաղողի կանաչ վազն եմ,

Ոսկե աշնանն հենց որ հասնեմ,

Ու սաղարթիս ստվերում զով,

Ողկույզները պարեն նազով,

Հարազատի ու օտարի

Ես ձայն կտամ. – Ինձ մոտ արի,

Կեր խաղողս քաղցր ու հյութեղ,

Այլ հոդվածներ …