Sidebar

հեքիաթ

Եղավ այնպես, որ օրերից մի օր իրար հավատարմության երդում տվեցին բարձրագոչ աքաղաղը, գող փիսոն, պոզիկ այծը, թունավոր օձը: Նրանք որոշեցին ապրել մի հարկի տակ՝ հարազատների նման: Սկզբում ամեն ինչ լավ էր: Ամեն մեկն իր գործին էր. աքաղաղը իրեն համար քջջում էր հողը և անձրևորդեր գտնում: Դա իր ընկերների բաժին ուտելիքը չէր և նա խիղճը հանգիստ մարսում էր: Փիսոյին կաթ էր տալիս այծը, երբ այն իրեն պետք չէր լինում: Օձը դաշտամկան բներ էր գտնում ու բռնում դաշտամկների: Այծը իր համար խոտ էր արածում: Ամեն ինչ հրաշալի էր, կյանքը հիասքանչ էր: Ոչ մեկը մյուսին չէր խանգարում: Բոլորը ուրախ-ուրախ երգում էին. 

Մի շոգ օր մի շատ ծարավ ագռավ սկսում է բոլոր դաշտերով ջուր փնտրել: Երկար ժամանակ, սակայն, չի կարողանում աղբյուր գտնել: Այնքան է հոգնում, որ հույսը կտրում է եւ թեւաթափ կանգնում մի ծառի ճյուղի վրա:  Եվ հանկարծ նկատում է, որ գետնին կուժ է դրված: Արագ թռչում է դեպի կուժը եւ տեսնում, որ այո, մեջը ջուր կա:

Մի անգամ մուկն ու կատուն ծանոթանում են: Կատուն այնքան է խոսում իր ընկերասիրության ու հավատարմության մասին, որ մուկը համաձայնում է ապրել նրա հետ մի տան մեջ, միասին վարել տնտեսությունը։

Աղվեսը կռունկի հետ ընկերացավ,ինչ որ մեկի ծնունդով էլ նրան սանամեր դարձավ: Ու մի անգամ ուզեց կռունկին պատիվ տալ,գնաց հյուր կանչեց:

-Արի,քավոր ջան,արի,սիրելիս,քեզ էնպես հյուրասիրեմ որ:Կռունկը հրավերքն ընդունեց ու եկավ խնջույքի: Իսկ աղվեսը շիլա եփեց ու մի տափակ ամանով  մեկ լղոզեց:Ճաշը մատուցեց ու սիրալիր  ասաց.

-Կեր, քավոր ջան, ինքս եմ եփել:

Կռունկն էլ կտուցով տըկ, խփեց, բերանը բան չմտավ,իսկ աղվեսը սիրուն լիզելով-լիզելով լրիվ շիլան սրբեց:

Մի հարուստ մարդու կինը ծանր հիվանդանում է, երբ զգում է, որ վերջն եկել է, էլ վեր չի կենալու, կանչում է մինուճար աղջկան, ասում.

- Սիրելի զավակս, համեստ ու խոնարհ եղիր, և աստված միշտ կօգնի, ես էլ վերևից կհսկեմ քեզ ու մենակ չեմ թողնի:

Ասում է, աչքերը փակում ու մեռնում: Աղջիկն ամեն օր այցի է գնում մոր գերեզմանին, լաց լինում: նա շատ խոնարհ ու հեզ աղջիկ է լինում:

Շուտով վրա է հասնում ձմեռը, և մոր գերեզմանը ծածկվում է ճերմակ սփռոցով, իսկ գարնանը, երբ նորից շողշողում է արևը, հարուստը նոր կին է առնում իր համար:

Խորթ մայրը հետը երկու աղջիկ է բերում: Սրանք սիրունատես աղջիկներ են լինում, բայց շատ չար ու դաժան հոգի են ունենում: Ու խեղճ աղջկա օրը սևանում է:

Երկու ախպեր են լինում․ մեկը՝ խելոք, մյուսը՝ հիմար։ Խելոք ախպերը միշտ բանեցնում ու չարչարում է հիմարին։ Էնքան է չարչարում, որ հիմարը հուսահատվում է, մի օր էլ կանգնում է, ասում՝

Այլ հոդվածներ …