Sidebar

բանաստեղծություններ

- Ծիածա'ն, ա'յ ծիածան, 
Դու գույների կոր արձան, 
Այդ գույները յոթնածիր 
Ինչպե՞ս իրար միացան: 
- Անձրևի պաղ ցողերը, 
Կաթիլների կողերը 
Ջերմ արևից տաքացան, 
Դարձան չքնաղ ծիածան, 

Նորից երկնքով հին արշալույսն է սիգալով սիգում, 
Որպեսզի մեր նոր ու քաղաքակիրթ հիշողության մեջ 
Միշտ էլ թարմ մնան... առասպելները: 
-Բարի լո՜ւյս, իմ նո՛ր և իմ... առասպե՜լ:

Ինչպե՞ս քնեցիր: 
Ի՞նչ երազ տեսար: 
Ի՞նչ գեշ երազից արթնացար վախով: 
Եվ երազիդ մեջ 
Դու պատահաբար չտեսա՞ր նրան, 
Ով - ի՛նքդ էլ գիտես - քեզ գիտի այնպես, 
Ինչպես հիվանդն իր հիվանդությունը... 

Հոպոպ, հոպոպ իմ բարի,
Թռի-գնա մեր սարից,
Տես, քանի աչք է նայում
Չնաշխարհիկ քո սանրին:

Սանր են ուզում փրչոտ կատուն,
Կով մայրիկը խանում-խաթուն,
Պահակ շունը մեր հին բակի,
Շան լակոտները պահակի...
Տես եկել են խոյը խուճուճ,
Մորը կորցրած գառը պուճուր,
Ուլիկները սևուկ այծի,
Գործից հոգնած իշուկն ու ձին...

Հոպոպ, հոպոպ իմ բարի,

Մեր լեզուն մեր խիղճն է դա,

Սուրբ հացը մեր սեղանի,

Մեր հոգու կանչն է արդար

Ու համը մեր բերանի:

Մեր լեզուն ծուխն է մեր տան,

Մեր կշիռն աշխարհի մեջ,

Նա աղն է մեր ինքնության,

Էության խորհուրդը մեր:

Կաթ-կաթում է, տես, անձրևը,
Լվանում է փողոցները,
Դանդաղ հոսում,կուտակվում է
Ու իմ խաղը փչացնում է:

Կավճով գծած մեր թվերը,
Նաև կլոր շրջանները
Ջուրը ջնջել ու մաքրել է,
Ընկերներիս տխրեցրել է:

-Ոտքերս հաստ են, պոչս` կարճ,

Ինձ միք կոչի սարի արջ…

Մարմնով գուցե քիչ կոպիտ,

Սակայն ունեմ քնքուշ սիրտ,

Չարաճճի այծիկը

Մեր հարևան գյուղացին

Շատ էր սիրում իր այծին,

Հաց ու շաքար էր տալիս,

Այծիկը պար էր գալիս:

Բայց մի օր էլ էդ այծը

Այլ հոդվածներ …