Sidebar

բանաստեղծություններ

 

ԿԱՏՈՒ

 

Կատուն        եկավ        փիսիկ-փիսիկ,

Հազար        նազով        ինչպես        հարսիկ,

Դունչը        սրբեց        թաթիկներով,

Մազը        սանրեց        չանչիկներով.

— Կատո՛ւ, կատո՛ւ, հե՞ր        ես        տրտում,

Թե՞        մկներն        են        այսօր        զարթուն:

Տոտիկները իմ փոքրիկ,

Ունեն արդեն նոր կոշիկ`
Կարմիր, կապույտ, խատուտիկ,
Ճիշտ ինձ նման ուրախիկ:
Բայց չեմ սիրում ես կոշիկ,
Ուզում եմ քայլել բոբիկ,
Սակայն ունեմ մի մայրիկ,

Ձին ծակեցին, պատը տարան,
Տարան մի զույգ ամպե պարան,
Մի լծկան բադ,
Ածան մի կով
Մկկացող իր ձագուկով:

Տարան թուխս դրած մի մաքի:
Մուկը տարան՝ կատուն հագին:
Տարան մի պարկ սարի զեփյուռ,
Կարկուտի չիր,

Բարի ամպիկ, ճախրող ամպիկ,

Ուր ես այդպես դու շտապում,

Երկնի ծովում դու լողալով,

Դեպի ուր ես սլանում:

 

Քամին է քեզ քշում-տանում,

Թե ինքդ ես հեռանում,

Բարի ամպիկ, մի քիչ սպասի

Խնդրանք ունեմ քեզ բարի:

Կթռնեմ օդ,

Կախարդի մոտ,

Կասեմ` կախարդ,

Ինձ դարձրու զարդ,

Որ ամեն մարդ,

Երբ ինձ տեսնի`

Դառնա զվարթ:

Լուսինն ապշի,

Անի` հա~փչի:

Ու ես ժպտամ

Օդի մեջ

Տուն եմ սարքել,

Դռան դեմ

Շուն եմ կապել,

Եվ տան մեջ

Լույս եմ վառել,

Օդի մեջ

Գորգ եմ հյուսել

Եվ գորգին`

Հին մի սուսեր:

Եվ հետո

Կանգնել ուրախ,

Կանչում եմ

Մեկ աջ, մեկ ձախ`

Օդի մեջ

Այլ հոդվածներ …